Monthly Archives: Δεκέμβριος 2013

ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΑΙ «ΠΟΛΥ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΣ» ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ;

 

 
Το γεγονός ότι ο κλασσικός Ελληνικός πολιτισμός είναι μία από τις βάσεις όλου του σύγχρονου κόσμου είναι μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια.  Η επιστήμη, η φιλοσοφία, το θέατρο, η δημοκρατία, έχουν σφραγίσει για πάντα την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας. Από τη στιγμή, λοιπόν, που σήμερα, ακόμα και ο πιο μακρυνός από τα προηγμένα κέντρα πολιτισμός, είναι σε κάποιο βαθμό αναμεμειγμένος με τον ελληνικό, σημαίνει ότι η πλειονότητα της υφηλίου είναι πολυπολιτισμική.
Το ζήτημα είναι, εμείς οι Έλληνες, τι είμαστε; Για παράδειγμα εσύ, που διαβάζεις αυτό το κειμενάκι, είσαι «πολυ-πολιτισμικός» ή όχι ;

Πριν απαντήσεις, σου υπενθυμίζουμε  τα εξής:

 Φοράς παπούτσια, μια παλαιολιθική  εφεύρεση, που την αποκαλείς με ένα περσικό όνομα ( pāpuš,  pa=πόδι + puş = κάλυμμα) και επίσης ένα παντελόνι που το εφηύραν οι Σκύθες κι εσύ το ονομάζεις με μια λέξη που προήρθε από το όνομα ενός χαρακτήρα της Ιταλικής Κομμέντια ντελ Άρτε, του Pantalone (δηλαδή Πανταλέων ). Φοράς βρακί, και αν είσαι από την Κρήτη, βράκες, που έχουν όνομα λατινικό (braccae) και είναι ένα ένδυμα, που οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες το είδαν να το φοράνε οι Γαλάτες και οι Γερμανοί, ενώ δένεις στο λαιμό σου μια γραβάτα κροατική (χρβάτσκα). Οι τσολιάδες που θαυμάζεις φοράνε τη φουστανέλλα, που ήταν η φορεσιά των Βλάχων, Αλβανών κι Ελλήνων πολεμιστών και παράνομων, όπως την ξανασχεδίασε  ο γερμανός ράφτης του Όθωνα (μίνι, πάνω από το γόνατο). Σήμερα, φοράς μπλου τζην, που υπήρξε επινόηση ενός Γερμανο-εβραίου ράφτη της Αμερικής, του Λεβί-Στράους, κατασκευάζεται  από ένα ύφασμα που εφευρέθηκε στη Φλωρεντία και βάφεται με ένα χρώμα  μπλε λουλακί (indigo, ελλ. ινδικόν),που τα αρχαία χρόνια το ανακάλυψαν οι Ινδοί.

Το εθνικό σου φαγητό, ο μουσακάς, έχει αραβικό όνομα (mussaka, σημαίνει φρέσκο) και δημιουργήθηκε στο παλάτι του  Οθωμανού Σουλτάνου  από   γνώστη της Γαλλικής κουζίνας, εξού κι η μπεσαμέλ.  Το άλλο σου αγαπημένο και πασίγνωστο Ελληνικό έδεσμα, ο gyros, ή ντονέρ,  προέρχεται από τους οθωμανούς (doner= γυρίζει), που κι αυτοί τον δανείστηκαν από τον Αραβικό στρατό. 

 Τρως ντομάτες, πατάτες, καλαμπόκι, σοκολάτα και φραγκόσυκα και καπνίζεις, συνήθειες που πήρες από τους ινδιάνους της Αμερικής.  Πίνεις κρασί που πρωτοεμφανίστηκε τα προϊστορικά χρόνια κάπου στον Καύκασο και σου αρέσει η μπύρα που είναι εφεύρεση των νεολιθικών κατοίκων της Μεσοποταμίας. ενώ πίνεις αφέψημα από καβουρντισμένους σπόρους καφέ, μια επινόηση των μουσουλμάνων σούφι του Μεσαίωνα.


Ο Άττις, ο αρχαίος θεός. Ξένος κι αυτός, από τη Φρυγία.

Τρως ψωμί, που επίσης είναι μια νεολιθική εφεύρεση των Μεσοποτάμιων, οι οποίοι, χιλιάδες χρόνια πριν από τους  Έλληνες, (τουλάχιστον πριν από αυτούς που μιλούσαν ελληνικά) έκαναν την Νεολιθική και τη Γεωργική επανάσταση και εκτός των άλλων, επινόησαν  την καλλιέργεια των δημητριακών, το άροτρο, το δρεπάνι, την  ιστιοπλοΐα κι ακόμα τη γραφή, τους γραπτούς νόμους, τη γραφειοκρατία, τον στρατό, τη στρατιωτική στολή και το ιερατείο.

Τραγουδάς  πάνω σε μουσικές κλίμακες, που οι αρχαίοι Έλληνες πήραν από γειτονικούς λαούς (μιξολύδιος, φρύγιος κλπ), τις προσέθεσαν στις δικές τους, και έτσι γεννήθηκε η κοινή ανατολική παράδοση. Οι πρόγονοί σου ανάπτυξαν την μουσική αυτή, όχι μόνοι τους, αλλά μαζί με όλους τους λαούς μιας περιοχής που ξεκινάει από το Σεράγιεβο και φτάνει ως την Ινδία και τη Βόρειο Αφρική.

   

Το εθνικό σου παραδοσιακό όργανο, το κλαρίνο, είναι το κλαρινέτο της Δυτικής συμφωνικής ορχήστρας, μια  εφεύρεση ενός Γερμανού κατασκευαστή βασισμένη πάνω στο Γαλλικό πνευστό σαλιμό. Παίζεις τουμπελέκι, που είναι όργανο αραβικό. Χορεύεις τσάμικο που το χορεύουν και οι Τσάμηδες της Αλβανίας,  χασαποσέρβικο, που βασίζεται σε σέρβικο  ρυθμό και ζειμπέκικο, που είναι ο χορός μιας αρχαίας φυλής της Μικρασίας και που σήμερα τον χορεύουν και οι Τούρκοι της Σμύρνης. Η γιαγιά σου ίσως άκουγε σμυρναίικα τραγούδια, που προέρχονται από την ανατολίτικη παράδοση των μακάμ, που έχει στηριχτεί στη Βυζαντινή και άλλες ανατολίτικες παραδόσεις, αλλά κυρίως αναπτύχθηκε από Τούρκους, Εβραίους, Αρμένηδες και Έλληνες μουσικούς στην Οθωμανική Κωνσταντινούπολη. Εσύ ή οι γονείς σου, τη δεκαετία του 60, άκουγες  μουσικές επιτυχίες, που δεν ήταν παρά Ινδικά τραγούδια με Ελληνικό στίχο, όπως π.χ. το Αυτή η νύχτα μένει (ulfat ka saaz chhedo) Μου λέτε να μη κλαίω (Yamma,yamma), το  Καρδιά μου καμένη (Από την ταινία Mother India) και πάρα πολλές άλλες.  Ακούς, επίσης,  μπλουζ και ραπ, ενώ εσύ ή οι μεγαλύτεροι συγγενείς σου χορεύουν τάνγκο, ρούμπα, σάμπα, τζαζ, ροκ, κλπ, δηλαδή ρυθμούς των αρχαίων κατοίκων της Αφρικής, όπως την διαμόρφωσαν οι σκλάβοι απόγονοί τους   παρέα με τους ισπανόφωνους και τους Γερμανοεβραίους συνθέτες της Αμερικής και μετά, μαζί με τους μουσικούς όλης της Γής. Το πιάνο που ακούς ή παίζεις είναι μια εξέλιξη του ευρωπαϊκού  εκκλησιαστικού οργάνου, το οποίο ήταν ένα δώρο των Βυζαντινών στη Δύση, που προήρθε από την ύδραυλη, εφεύρεση του Κτησίβιου του Αλεξανδρέως, αλλά που οι συμπατριώτες μας δεν το χρησιμοποιούσαν. Η θεωρία των συγκερασμένων οργάνων που, αν είσαι μουσικός, χρησιμοποιείς, είναι δημιούργημα της Δυτικής Ευρώπης. Άραγε πόσο Ελληνικό τραγούδι ακούς και πόσο Αγγλικό ή Αμερικάνικο; Πόσα Ελληνικά συγκροτήματα και πόσα Αγγλικά; Και πόσο Ελληνικό σινεμά βλέπεις και πόσο Αμερικάνικο, Γαλλικό, Κινέζικο και Ιρανικό; Και πόσα ξένα σήριαλ στην τηλεόραση;

Υποθέτουμε, ότι σαν υπέρμαχος του Ελληνικού πολιτισμού που ίσως είσαι, γνωρίζεις πολύ καλά το Ελληνικό θέατρο, και  ξέρεις απ’ έξω, τόσο τα έργα των αρχαίων ποιητών, (Αντιγόνη, Οιδίποδα, Ευμενίδες, Όρνιθες) όσο και των σύγχρονων, του Καμπανέλλη, του Κεχαΐδη και άλλων. Στη σκηνή, όμως, βλέπεις να παίζονται και έργα ξένων, του Σαίξπηρ, του Μολιέρου ή του Μπρέχτ. Άλλωστε πολλοί Έλληνες συνθέτες έχουν μελοποιήσει ποιήματα ξένων, του Λόρκα, του Μπρένταν Μπήαν, του Λόπε ντε Βέγκα, που σήμερα τραγουδιούνται σαν Ελληνικά τραγούδια.

 Όταν ήσουν  μικρός, σου διάβαζαν τα παραμύθια του Γκρίμ, του Άντερσεν και της Σέλμα Λάγκερλεφ, που τα είδες  και στο σινεμά σαν κινούμενα σχέδια της Αμερικάνικης εταιρείας του Ντίσνεϋ ή στην τηλεόραση σαν γιαπωνέζικες παραγωγές, που σχεδιάζονται στην Κίνα. Και αργότερα, διάβασες σε μετάφραση ή σε κόμικς τους Άθλιους του Ουγκώ, τον Δον Κιχώτη του Θερβάντες, ή το Μόγλη του Κίπλιγκ.

Είναι πια σαφές το μήνυμα, αλλά συνεχίζουμε:

Μαθαίνεις πολεμικές τέχνες που ήρθαν από την Ιαπωνία και την Κίνα  (κουγκ-φου, ται-τσι, καράτε, τζούντο, αικίντο). Ίσως κάνεις γιόγκα που είναι μια πανάρχαια θρησκευτική Ινδική πρακτική. Παρακολουθείς ένα παιχνίδι που οι νόμοι του φτιαχτήκανε το 1850 στην Οξφόρδη και  παίζεται με μπάλα, που την επινόησαν δύο υποδηματοποιοί στη πόλη Ράγκμπυ της Αγγλίας. Παίζεις σκάκι, ένα παιχνίδι που ήρθε από την Ιταλία, που εκεί έφτασε από τις χώρες του Ισλάμ, αλλά κατάγεται από ένα παρόμοιο ινδικό παιχνίδι, που το έλεγαν τσατουράνγκα, ενώ η τράπουλα και τα χαρτιά που παίζεις, πρωτοεμφανίζονται στην Κίνα των Τάνγκ, τον ένατο αιώνα. Το καλοκαίρι πας διακοπές στα ελληνικά νησιά, και θαυμάζεις τους ανεμόμυλους, μία εφεύρεση από το ισλαμικό Αφγανιστάν. Ίσως έχεις και σκύλο, που ο μακρυνός του πρόγονος  , όπως όλων των σκύλων, ήταν κάποιος λύκος (canis lupus) που εξημερώθηκε από κάποιον  που ανήκε σε προϊστορικές φυλές που ζούσαν στην περιοχή του ποταμού Γιαγκ-τσε(ή ίσως στη βόρεια Ευρώπη).

Τα πρώτα Συντάγματα του κράτους σου είναι αντιγραφή των Γαλλικών  και το νομικό σύστημα του κράτους σου στηρίζεται στο  Ρωμαικό δίκαιο όπως κωδικοποιήθηκε στην Γαλλία του Ναπολέοντα. Αναγνωρίζεις τα Δικαιώματα του Ατόμου και του Πολίτη, όπως βγήκαν μέσα από τη Γαλλική Επανάσταση, που τα ιδανικά της επηρέασαν όλο τον κόσμο αλλά και τους κοντινούς σου προγόνους, όταν ξεκινούσαν τη δική τους Επανάσταση του 1821. Και πολλοί συμπατριώτες σου, έχουν ενστερνιστεί φιλοσοφικές ιδέες, που, εκτός από τον Πλάτωνα τον Αριστοτέλη ή τον Καστοριάδη, είναι  παρμένες κι από τον Κάντ, τον Χέγκελ ή τον Μάρξ.

Το Ευαγγέλιο της θρησκείας σου είναι Εβραϊκό και έχεις ένα Θεό που έχει    Εβραϊκό όνομα, Ιησούς,  όπως και πολλές χιλιάδες  συμπατριώτες σου, οι οποίοι ονομάζονται Ηλίας, Ιάκωβος, Ιωάννης, Μαρία, αλλά και Άδωνις, που είναι επίσης   σημιτική λέξη συγγενής με το Εβραϊκό adonai, που σημαίνει Θεός (και δεν προέρχεται από το αρχαιοελληνικό…άδω ,τραγουδάω, που γράφεται  με υπογεγραμμένη, αγράμματε ναζιστή Γεωργιάδη).

Στους πολέμους και τις Επαναστάσεις οι πρόγονοί σου πολεμούσαν χρησιμοποιώντας την πυρίτιδα, στα ταξίδια σου προσανατολίζεσαι με την   πυξίδα, ενώ γράφεις σε χαρτί, χρησιμοποιείς χαρτονομίσματα, πετάς την Καθαρή Δευτέρα χαρταητό, τρώς και  πίνεις από σκεύη πορσελάνης, και το καλοκαίρι η γιαγιά σου δροσίζεται κουνώντας τη χάρτινη βεντάλια, όλα αντικείμενα που εφευρέθηκαν στην Κίνα.

Γράφεις  δεκαδικούς αριθμούς που είναι ινδική εφεύρεση, που την έφεραν στη Δύση οι Άραβες στην Ευρώπη, μαζί με έναν καινούριο αριθμό, το Μηδέν. Διαβάζεις εφημερίδες και βιβλία αλλά κι αυτήν την προκήρυξη, με τη  βοήθεια μιας ανακάλυψης κάποιου Γερμανού τεχνίτη, του Γουτεμβέργιου, αν και πολύ πριν απ’ αυτόν η τυπογραφία είχε ανακαλυφτεί κι αυτή στην Κίνα.  Χρησιμοποιείς τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, μιλάς στο κινητό σου, βλέπεις φωτογραφίες από τη σελήνη, που αν και σε όλα αυτά έχουν συνεισφέρει και οι Έλληνες, δεν είναι επιτεύγματα καθαρά Ελληνικά, ούτε κανενός άλλου έθνους, αλλά του ανθρώπινου γένους συνολικά. 

Τέλος, όπως όλοι οι λαοί έχουν ενσωματώσει στο λεξιλόγιό τους χιλιάδες ελληνικές λέξεις, έτσι και εσύ καθημερινά χρησιμοποιείς πολλές  λέξεις με ξένη καταγωγή.

 σλάβικες (πέστροφα, ρούχο, πιροσκί, βάλτος, βίτσα, γκλάβα, γούνα, ντόμπρος, σβάρνα, στάνη, τσέλιγγας, προβοκάτσια, πογκρόμ, κλπ)

τούρκικες ( Αλάνι, γιλέκο, γιαούρτι, γλέντι, εργένης, ζόρι, καπάκι, κουβάς, καβγάς, νάζι, κέφι, μπαμπάς, καρπούζι, τσάντα, τζάμι, χάλι, φλιτζάνι, γιαούρτι κ.ά.)

περσικές (Αχούρι, ντιβάνι, αγγαρεία, μπόλικος, τραχανάς, παράδεισος)

 

αραβικές ( ελιξίριο, ζενίθ, καλούπι, καμφορά, καραβάνι, κάφρος, λουλάκι, μαούνα, σαφάρι, φουκαράς, αζιμούθιο, άλγεβρα, φιτίλι, αλκαλικός, αλκοόλ, χαντάκι, χάντρα, λεμόνι, μαγαζί, σιρόπι, παζάρι, κα).

αλβανικές (Καλαμπόκι, λουλούδι, κοκορέτσι, μπουκιά, σβέρκος, φλογέρα, φλοκάτη, κλπ),

 λατινικές ( κάγκελο, κελί, λαρδί, λουκάνικο, φάβα, μανουάλι, κάστρο, πρίγκιπας, κούπα, κανάτα, σκάλα, πόρτα, μαρούλι, μούστος, κώδικας, πένα, μεμβράνη),

ιταλικές (φούστα, κάβος, μπαρκάρω, κουμαντάρω, σινιάλο, κουνιάδος, κουμπάρος, μαραγκός, πιλότος, μουστάρδα, καραμέλα, κομπόστα, κρέμα, πάστα, σαλάτα, κουφέτο, σαλάμι),

γαλλικές  (Μπλε, καφέ, ροζ, ζακέτα, καμπαρντίνα, μαγιό, ταγέρ, καρό, γκαρνταρόμπα, δαντέλα, μακιγιάζ,  σαλόνι, κρέπα, αφίσα, μπαλάντα, ρεσιτάλ, ντοκιμαντέρ, σουξέ, πιόνι, φαβορί, τουρνουά, καλοριφέρ, κοντέρ, ρουλεμάν ),

αγγλικές (κάμερα, ραντάρ, τούνελ, πουλόβερ, σερίφης,   θρίλερ, κλόουν, σίριαλ, χόμπι, χιούμορ, κλπ)

τσιγγάνικες (πουρός, τζάσε, χάφτω)

ινδικές (πιπέρι, βαρέλι, πάνθηρας, σανδάλι, βεράντα, ζούγκλα, μπάνγκαλοου, πυτζάμα, μπαντάνα, σαμπουάν, χακί, τάνκς, σάλι, κούλης, παγόδα, πατσουλί, ζάχαρη)

λέξεις  φυλών   από τα πέρατα του κόσμου  (τατουάζ, ταμπού, τοτέμ, κανό, μπούμερανγκ, καγιάκ, ιγκουάνα, σαβάνα, κανίβαλος)και πολλές άλλες.

Μετά λοιπόν από αυτά, μπορείς να απαντήσεις μόνος σου στο ερώτημα αν είσαι και εσύ πολυ-πολιτισμικός ή όχι.

Στην περίπτωση που θα παραδεχτείς, ότι, ναι, είσαι και συ πολυπολιτισμικός, ουσιαστικά παραδέχεσαι, ότι είσαι άνθρωπος. Γιατί εμείς , τα μέλη του είδους homo sapiens sapiens, που ανήκουμε στους Μεγάλους Πίθηκους, είμαστε το κατεξοχήν έλλογο πρωτεύον, που παράγει πολιτισμό και μάλιστα, ένα πολιτισμό, που δεν μένει ποτέ  στα όρια των ομάδων, που κατά καιρούς συγκροτούμε, αλλά διαχέεται σε όλον τον πλανήτη. Γιατί τελικά, η συλλογική μάθηση, δηλαδή η ικανότητα μέσω της γλώσσας να μαθαίνουμε πράγματα από άλλους λαούς και άλλες εποχές, είναι το μόνο πράγμα που μας ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα.

Μπορεί, πάλι, να νοιώθεις, ότι αυτά τα δάνεια   σε μειώνουν προσωπικά, επειδή η ύπαρξή τους αμφισβητεί την ανωτερότητα του Ελληνικού Πολιτισμού, άρα και τη δική σου ανωτερότητα. Σ’ αυτή την περίπτωση, σημαίνει ότι έχεις πέσει θύμα της ακροδεξιάς προπαγάνδας, που είναι στη βάση της μια ιδεολογία κόμπλεξ, μίσους και έλλειψης κάθε πραγματικής καλλιέργειας. Μιας ιδεολογίας που προέρχεται από άξεστους ανθρώπους, αγράμματους, ανιστόρητους, ανελλήνιστους και ανέραστους, που μπερδεύουν τη μοναδικότητα του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού (και κάθε  πολιτισμού)  με το νεοναζιστικό μηδενισμό. Ψεύτες, που, σαν το ίνδαλμά τους, τον Χίτλερ, εξυψώνουν δήθεν τη κλασσική Ελλάδα, αλλά περιφρονούν το μεγαλύτερο επίτευγμά της, την Άμεση Δημοκρατία. Ανθρωπάκια, που κάτω από  την περιφρόνηση που δείχνουν απέναντι σε όλους τους ξένους, κρύβουν την παντελή άγνοια της δικής μας κουλτούρας, της κλασικής και κυρίως της Νεοελληνικής, λόγιας και λαϊκής, που είναι μια κουλτούρα φιλοσοφημένη, ανθρώπινη, ερωτική, αντιστασιακή και εξεγερσιακή, για την οποία εμείς είμαστε περήφανοι.

Όσοι σήμερα καταγγέλλουν τον «πολυπολιτισμό» και ψάχνουν μια Ελληνική «καθαρότητα», είναι φασίστες, που αν είχαν εκείνοι την απόλυτη εξουσία, τους δημιουργούς του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού θα τους είχαν κλείσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως η χούντα του Παπαδόπουλου και η ψευτο-εθνικοφροσύνη τα χρόνια της Μακρονήσου. Και τότε, η Ελλάδα που θα είχαμε, θα μπορούσε να περιγραφεί μόνο με το σύνθημα: Ελλάς ίσον τέφρα.

Όσο για τον πολιτισμό της Κλασσικής Ελλάδας, δεν ανήκει στους αστοιχείωτους νεοναζί «εθνικιστές», αλλά ούτε και αποκλειστικά σε μας, στους υπόλοιπους Έλληνες. Ανήκει στην ανθρωπότητα, της οποίας είναι βασικό θεμέλιο, αλλά όχι το μοναδικό, και κυρίως, ανήκει  σε όλους τους ανθρώπους, Έλληνες και ξένους,  σε όσους τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και τον εξέλιξαν.

<

p style=»text-align:right;»>ΑΥΤΟΝΟΜΗ  ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Πηγή: http://aomepol.wordpress.com

Advertisements

Όταν συνάντησα τον Καμπ Κάλαγουεϊ

(via ΧΑΝΟΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΡΕΜΒΑΖΩ: Όταν συνάντησα τον Καμπ Κάλαγουεϊ)

Αυτοί Ψήφισαν ΝΑΙ στην Δήμευση περιουσιών Ελλήνων

Αυτοί Ψήφισαν ΝΑΙ στην Δημευση της Περιουσίας σου ! ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ! | netakias.com.

Ο σύγχρονος παγκόσμιος καπιταλιστικός πυρήνας

Revealed – the capitalist network that runs the world

AS PROTESTS against financial power sweep the world this week, science may have confirmed the protesters’ worst fears. An analysis of the relationships between 43,000 transnational corporations has identified a relatively small group of companies, mainly banks, with disproportionate power over the global economy.

The study’s assumptions have attracted some criticism, but complex systems analysts contacted by New Scientist say it is a unique effort to untangle control in the global economy. Pushing the analysis further, they say, could help to identify ways of making global capitalism more stable.

The idea that a few bankers control a large chunk of the global economy might not seem like news to New York’s Occupy Wall Street movement and protesters elsewhere (see photo). But the study, by a trio of complex systems theorists at the Swiss Federal Institute of Technology in Zurich, is the first to go beyond ideology to empirically identify such a network of power. It combines the mathematics long used to model natural systems with comprehensive corporate data to map ownership among the world’s transnational corporations (TNCs).

«Reality is so complex, we must move away from dogma, whether it’s conspiracy theories or free-market,» says James Glattfelder. «Our analysis is reality-based.»

Previous studies have found that a few TNCs own large chunks of the world’s economy, but they included only a limited number of companies and omitted indirect ownerships, so could not say how this affected the global economy – whether it made it more or less stable, for instance.

The Zurich team can. From Orbis 2007, a database listing 37 million companies and investors worldwide, they pulled out all 43,060 TNCs and the share ownerships linking them. Then they constructed a model of which companies controlled others through shareholding networks, coupled with each company’s operating revenues, to map the structure of economic power.

The work, to be published in PLoS One, revealed a core of 1318 companies with interlocking ownerships (see image). Each of the 1318 had ties to two or more other companies, and on average they were connected to 20. What’s more, although they represented 20 per cent of global operating revenues, the 1318 appeared to collectively own through their shares the majority of the world’s large blue chip and manufacturing firms – the «real» economy – representing a further 60 per cent of global revenues.

When the team further untangled the web of ownership, it found much of it tracked back to a «super-entity» of 147 even more tightly knit companies – all of their ownership was held by other members of the super-entity – that controlled 40 per cent of the total wealth in the network. «In effect, less than 1 per cent of the companies were able to control 40 per cent of the entire network,» says Glattfelder. Most were financial institutions. The top 20 included Barclays Bank, JPMorgan Chase & Co, and The Goldman Sachs Group.

John Driffill of the University of London, a macroeconomics expert, says the value of the analysis is not just to see if a small number of people controls the global economy, but rather its insights into economic stability.

Concentration of power is not good or bad in itself, says the Zurich team, but the core’s tight interconnections could be. As the world learned in 2008, such networks are unstable. «If one [company] suffers distress,» says Glattfelder, «this propagates.»

«It’s disconcerting to see how connected things really are,» agrees George Sugihara of the Scripps Institution of Oceanography in La Jolla, California, a complex systems expert who has advised Deutsche Bank.

Yaneer Bar-Yam, head of the New England Complex Systems Institute (NECSI), warns that the analysis assumes ownership equates to control, which is not always true. Most company shares are held by fund managers who may or may not control what the companies they part-own actually do. The impact of this on the system’s behaviour, he says, requires more analysis.

Crucially, by identifying the architecture of global economic power, the analysis could help make it more stable. By finding the vulnerable aspects of the system, economists can suggest measures to prevent future collapses spreading through the entire economy. Glattfelder says we may need global anti-trust rules, which now exist only at national level, to limit over-connection among TNCs. Sugihara says the analysis suggests one possible solution: firms should be taxed for excess interconnectivity to discourage this risk.

One thing won’t chime with some of the protesters’ claims: the super-entity is unlikely to be the intentional result of a conspiracy to rule the world. «Such structures are common in nature,» says Sugihara.

Newcomers to any network connect preferentially to highly connected members. TNCs buy shares in each other for business reasons, not for world domination. If connectedness clusters, so does wealth, says Dan Braha of NECSI: in similar models, money flows towards the most highly connected members. The Zurich study, says Sugihara, «is strong evidence that simple rules governing TNCs give rise spontaneously to highly connected groups». Or as Braha puts it: «The Occupy Wall Street claim that 1 per cent of people have most of the wealth reflects a logical phase of the self-organising economy.»

So, the super-entity may not result from conspiracy. The real question, says the Zurich team, is whether it can exert concerted political power. Driffill feels 147 is too many to sustain collusion. Braha suspects they will compete in the market but act together on common interests. Resisting changes to the network structure may be one such common interest.

When this article was first posted, the comment in the final sentence of the paragraph beginning «Crucially, by identifying the architecture of global economic power…» was misattributed.

The top 50 of the 147 superconnected companies

1. Barclays plc
2. Capital Group Companies Inc
3. FMR Corporation
4. AXA
5. State Street Corporation
6. JP Morgan Chase & Co
7. Legal & General Group plc
8. Vanguard Group Inc
9. UBS AG
10. Merrill Lynch & Co Inc
11. Wellington Management Co LLP
12. Deutsche Bank AG
13. Franklin Resources Inc
14. Credit Suisse Group
15. Walton Enterprises LLC
16. Bank of New York Mellon Corp
17. Natixis
18. Goldman Sachs Group Inc
19. T Rowe Price Group Inc
20. Legg Mason Inc
21. Morgan Stanley
22. Mitsubishi UFJ Financial Group Inc
23. Northern Trust Corporation
24. Société Générale
25. Bank of America Corporation
26. Lloyds TSB Group plc
27. Invesco plc
28. Allianz SE 29. TIAA
30. Old Mutual Public Limited Company
31. Aviva plc
32. Schroders plc
33. Dodge & Cox
34. Lehman Brothers Holdings Inc*
35. Sun Life Financial Inc
36. Standard Life plc
37. CNCE
38. Nomura Holdings Inc
39. The Depository Trust Company
40. Massachusetts Mutual Life Insurance
41. ING Groep NV
42. Brandes Investment Partners LP
43. Unicredito Italiano SPA
44. Deposit Insurance Corporation of Japan
45. Vereniging Aegon
46. BNP Paribas
47. Affiliated Managers Group Inc
48. Resona Holdings Inc
49. Capital Group International Inc
50. China Petrochemical Group Company

* Lehman still existed in the 2007 dataset used

Graphic:
The 1318 transnational corporations that form the core of the economy

The 1318 transnational corporations that form the core of the economy. Superconnected companies are red, very connected companies are yellow. The size of the dot represents revenue (Image: PLoS One)


 

Δείτε απο ποιό μέρος του Κόσμου ξεκινά αυτό το εκπληκτικό βίντεο με τίτλο «ο κόσμος έξω απο το παράθυρό μου» Το βρίσκεται κι εσείς συμβολικό?

Δείτε απο ποιό μέρος του Κόσμου ξεκινά αυτό το εκπληκτικό βίντεο με τίτλο «ο κόσμος έξω απο το παράθυρό μου» Το βρίσκεται κι εσείς συμβολικό?

The FBI can turn on your webcam without you even knowing

The FBI can turn on your webcam without you even knowing

Listening to the inner voice

neurosciencestuff:

Listening to the inner voice

Perhaps the most controversial book ever written in the field of psychology, was Julian Janes’ mid-seventies classic, “The Origin of Consciousness in the Breakdown of the Bicameral Mind.” In it, Jaynes reaches the stunning conclusion that the seemingly all-pervasive and demanding gods of the ancients, were not just whimsical personifications of inanimate objects like the sun or moon, nor anthropomorphizations of the various beasts, real and mythical, but rather the culturally-barren inner voices of bilaterally-symmetric brains not yet fully connected, nor conscious, in the way we are today.

In his view, all people of the day would have “heard voices”, similar to the schizophrenic. They would have been experienced as a hallucinations of sorts, coming from outside themselves as the unignorable voices of gods, rather than as commands originating from the other side of the brain. After a long hiatus, the study the inner voice, and the larger mental baggage that comes along with having one, has returned to the fore. Vaughan Bell, a researcher from King’s College in London, recently published an insightful call to arms in PlOS Biology for psychologists and neurobiologists to create a new understanding of these phenomena.

A coherent inner narrative in synch with our actions, is something most of us take for granted. Yet not everyone can take such possession. The congenitally deaf, for example, may later acquire auditory and communicative function through the use of cochlear implants. However, their inner experiences of sound-powered word, which they acquire through the reattribution of percepts of a previous gestural or visual nature, is something not typically shared or appreciated at the level of the larger public. A similar lack of comprehension at the research community level exists regarding those with physically intact senses, but with some other mental process gone awry. We may note with familiarity the shuffling and muttering of a homeless schizophrenic, yet have no systematic way to comprehend their intuitions, no matter how deluded they may appear.

Bell notes that current neurocognitive theories tend to ignore how those who hear voices first acquire what he describes as “internalized social actors.” In addition to live social interactions, “offline” social interaction with an internal model of those individuals holding significant power in our lives would seem like a handy feature to have. We can readily imagine entirely non-pathological situations where such a model would be of benefit. A young child cut from a school basketball team which they worked hard to make, may be temporality devastated, but hardly traumatized. If they renew their efforts to make the team the next year and practice each day in their backyard, they might imagine the coach who cut them watching their every shot with a critical eye. While this hallucinated guidance would be entirely benign, if the person they imagine is instead an abusive parent or classmate, the internal model might eventually take on a more sinister nature.

It would seem that at least in some individuals, the internal model seems able to get the upper hand, particularly when that hand is forced. We might imagine a school child tasked with the tedium of a seemingly endless recitation—saying the rosary beads, for example, in the catholic school days of yore. The familiar “Hail Mary, full of Grace……” might, after so many repetitions, transform in the mind into something else, despite the earnestness of the professor of faith. “Hail Mary, full of …..” might instead be completed with a different choice word that intrudes from another collective in the brain despite the alarmed child’s efforts to suppress it. In the situation where this is vocalized externally, completely out of control as in full blown Tourette’s syndrome, the child now has a problem.

The idea that separate voices represent separate hemispheres may be a good starting point, but it can readily be dispatched as far as being the whole story. Auditory hallucinations can take the form of multiple social actors, clearly outnumbering our hemispheres, and all with different tones, personalities, and persistence of identity. Attempts have been made to localize brain activity to a particular narrative using EEG recording, or to elicit a hallucination using magnetic stimulation. While the occasional inciteful anecdote may be gleaned from these kinds of investigations, we should not expect much fine detail to ever be had from them. The cortical area known as the temporoparietal junction routinely emerges as a favorite among brain imagers because of its geometric location at the pinnacle of the major fold in the brain. Unfortunately, until there exists a large scale minimally damaging recording technology we are probably going to have to content ourselves with looking closer at what subjects have to say about their own auditory hallucinations, than what their brains might have to say.

As children we learn to talk by talking to ourselves. Unless marooned on an island, we tend to abandon this behavior in polite company for fear of stigmatization, among other things. If the line between normalcy and pathology for hearing voices, or even talking to them, (so long as they do not command undesirable physical actions), is drawn with a greater acceptance for normalcy, a clearer understanding of the inner voice might be sooner in hand.

kevskewl:

 
Pledging Allegiance to ALEC – Extracts from an article by PRWatch incorporating material from the Guardian covers a number of topics – but I think that “Pledging allegience to ALEC is one of the telling biggies.

Internal documents from the American Legislative Exchange Council (ALEC) published by The Guardian provide stunning insight into the inner workings of the “corporate bill mill” — and offer new evidence about how the group has continually misled reporters, the public, and even its own members.

The notoriously secretive ALEC has been thrust into the sunlight in the two years since the Center for Media and Democracy launched ALECexposed.org, analyzed over 800 of ALEC’s previously-secret model bills, and documented the corporations and legislators pushing ALEC’s legislative agenda.

One of the more bizarre revelations in the documents is a plan to have the legislators who serve as ALEC State Chairs sign a pledge of “loyalty” and agree to “put the interests of [ALEC] first.” This proposal underscored concerns that some ALEC politicians have been putting the interests of ALEC (and its corporate backers) ahead of their constituents, and ahead of their commitment to upholding their state constitution.

Another element of the pledge is an agreement that State Chairs will “inform ALEC of any public records/FOIA requests that include ALEC documents.” This fits into a larger pattern of ALEC trying to keep its communications with lawmakers secret. This year, ALEC began stamping the materials it gives to legislators with a “disclaimer” asserting that the documents are not subject to any state’s open records/freedom of information laws, and has been sending communications to legislators via an online dropbox, which it admitted was an effort to try to evade disclosure under open records laws. CMD has fought ALEC legislators’ efforts to keep ALEC records secret in Texas and Wisconsin.

There is a lot more in this article about one of the Shadow Powers (ALEC) that pull the strings of government.
http://www.prwatch.org/node/12328

An Ancient City Is Discovered Underwater. What They Found Will Change History Forever

Heracleion

An Ancient City Is Discovered Underwater. What They Found Will Change History Forever

WHERE WOULD YOU MOST LIKE TO VISIT ON YOUR PLANET?

Olympus mountain, Greece

Φιλονόη καὶ Φίλοι...

Καλλίτερος ἄνθρωπος, καλλίτερες κοινωνίες, ὑγιὴς πλανήτης...

Φιλονόη καὶ φίλοι......

Καλλίτερος ἄνθρωπος, καλλίτερες κοινωνίες, ὑγιής πλανήτης.

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

iGlinavos

Thoughts of a recovering leftist

πολύφημος 2.0

στους τυφλούς βασιλεύουν οι μονόφθαλμοι

7elementaryko

Σύλλογος Γονιών και κηδεμόνων 7ου Δημοτικού σχολείου Κω

Η πελλάρα εν ΠΟΛΛΩΝ λογιών

Κυπριακή οικονομία, πολιτική, ιδέες και πελλάρες

Redflecteur

About Art and Politics

ESCapology

Travel | Adventure | Inspiration

κάτω αριστερά

σκέψεις και νέα από τα κάτω και τα αριστερά

SaveTheCrisis

or save youselves

Reform Watch Greece

Monitor and evaluate structural reforms, and political/social change in Greece.

Inside Greece

News and opinion from Greece

Αρέσει σε %d bloggers: